فلسفه با طعم شکلات تلخ

...

سلام وبلاگ عزیزم به کل تو را از یاد برده بودم گوئی هیچ وقت در این دنیا نبودی امروز کاملا اتفاقی آدرس را در مرورگر زدم و دیدم آه همچنان زنده ای راستش انتظار داشتم نباشی یا کسی دیگر تو را به نام خودش ثبت کرده باشد اما تو بودی و کسی که نبود من بودم نمیدانم از حضور دوباره ام مسروری یا غمزدهxa0 شاید روزها و شبهای بسیار طولانی از اینکه بسیار ساده از تو گذشتم و به آب خوردنی فراموشت کردم گریان بوده و مرا نفرین کرده باشیxa0 اما میخواهم دوباره با تو آشتی کنمxa0 بیا دوباره از نو بسازیم عزیزم xa0...

شاید باید زندگی خیلی سال پیش تموم میشد در اوج شکوه قبل از اینکه اینچنین به ابتذال کشیده بشه شاید باید من آخر جمله هام نقطه میذاشتم جمله ام تموم بشه ولی خوب جمله هام خود زندگیه بی نقطه بی پایان یک عمر سرمون کلاه رفت زندگی نه شروع داره نه پایان ما فقط ادامه میدیم و تصور میکنیم که شروع کردیم و داریم به آخرش میرسیم ...